Piątkowa porażka Granatu i dzisiejsza wygrana Wiernej przesądziły o ostatnim miejscu zespołu ze Skarżyska i degradacji do klasy okręgowej. Wierną ma jeszcze szansę uratować sąsiad z Jędrzejowa, gdyby udało mu się wygrać baraże.

W Skarżysku pierwsze koła sportowe o nazwach Promień i Ognisko powstawły w połowie lat 20-tych ubiegłego wieku. W październiku 1927 roku przy Zakładzie Chemicznym powstał klub o nazwie Elaboracja, który w 1928 roku przeistoczył się w Granat. Pierwszym prezesem został Władysław Pacak, a kilka miesięcy później Granat połączono z Promieniem.

W rozgrywkach przedwojennych Granat odnosił spore sukcesy — w 1930 roku wygrał klasę C, a dwa lata później zdobył mistrzostwo B-klasy awansując na najwyższy regionalny poziom.

W rozgrywkach w pierwszym powojennym sezonie, które miały ustalić hierarchię na następne lata, skarżyszczanie znaleźli się w klasie A. W roku 1952 wygrali swoją grupę, co oznaczało awans do II ligi. PZPN jednak przeprowadził reformę, tworząc III ligę i Granat (wówczas noszący nazwę Stali) tam właśnie trafił, gdzie przez resztę lat 50-tych należał do czołówki ligi.

Rok 1958 to kolejna reforma — zlikwidowano III ligę i Granat znalazł się w nowoutworzonej klasie okręgowej, którą natychmiast wygrał. W barażach o II ligę musiał jednak uznać wyższość trzech innych drużyn i w ten sposób na prawie 20 lat zadomowił się w okręgówce. Co prawda w 1968 roku udało się dostać do III ligi, ale przygoda trwała tylko rok.

W 1975 roku nastąpiła reforma administracyjna kraju, a za nią przyszła reorganizacja rozgrywek. Granat akurat zajął 3. miejsce w okręgówce, dzięki czemu znalazł się w nowej III lidze. Tam przez cztery sezony skarżyszczanie radzili sobie nienajgorzej i znów spadli niżej.

Trzy lata później drużynę wzmocniono i grali w niej: Dariusz Burchart, Seweryn Dejworek, Dariusz Giziński, Zbigniew Glijer, Waldemar Gąciara, Marek Graba, Mirosław Klimek, Bogdan Kobus, Lech Kocia, Andrzej Korzeniowski, Zdzisław Malczak, Rajmund Mróz, Waldemar Ozan, Andrzej Pająk, Ryszard Pawłowski, Wiesław Paździsz, Jan Peler, Bogdan Szcześniak i Janusz Szymański.

W tym składzie Granat wywalczył awans na trzecioligowe boiska, gdzie grał później przez długie lata. W roku 1993 został nawet wicemistrzem tej ligi. Niestety pięć lat później skarżyszczanie zostali zdegradowani do 4. ligi międzyokręgowej.

W 2000 roku Granat znikł z piłkarskiej mapy województwa, a w jego miejsce pojawił się Granat/Ruch. Nie był to jednak udany eksperyment i kluby powróciły to swoich poprzednich postaci, a Granat kontynuował grę w 4. lidze, powoli przymierzając się do podboju wyższego szebla rozgrywek. W roku 2008 Skarżysko na chwilę zajrzało do III ligi, a od 2011 roku zagościło tam na dobre.

W 2014 roku po zdobyciu mistrzostwa przed drużyną Ireneusza Pietrzyka pojawiła się po raz drugi w historii szansa na awans do drugiej ligi. Trzeba było jednak wygrać baraże z Sokołem Ostródą. O awansie zadecydowały karne, w których Granat miał mniej szczęścia. Po tym niepowodzeniu wiosną następnego roku Granat wpadł w tarapaty i wskutek trudności organizacyjnych nie przystąpił do kolejnej edycji III ligi.

W ten sposob od 2015 roku zespół znów startował od klasy okręgowej. Potrzebował 3 lat, by wrócić do 4. ligi i w latach 2018-2023 regularnie plasował się w niej tuż za podium. Niestety 2 lata temu karta od Granatu się odwróciła i nastąpił słaby sezon, będący zapowiedzią nieszczęścia, które przypieczętowało się dzisiaj.


źródło: "80-lat ŚZPN", Szymon Piasta; własne.

[CompTable 2004 M]