W związku z nagonką na moja osobę chciałbym ustosunkować się do niesprawiedliwych i nieprawdziwych epitetów pod moim adresem.

Gdy przybyłem w zimie do klubu działacze radzili mi abym się pozbył kilku zawodników, którzy psują atmosferę w klubie (nie chodziło o braci i o S. Krupę). Ja jednak nikogo nie „odpaliłem”, bo uważałem, że każdy powinien dostać szansę. Na pierwszym spotkaniu z zawodnikami powiedziałem, że nie sprowadzę nikogo do klubu, jeśli nikt nie odejdzie. Odszedł Rajca (też źle przyjęty), Berrada. Byłem bardzo zadowolony z naszej pracy i postawy na sparingach. Wypowiedź trenera Łysicy „wygralismy, ale trzeba przyznać, że rywal bardzo wysoko zawiesił nam poprzeczkę”, świetne 60 min. z Lubrzanką oraz cały mecz z Naprzodem upewniły mnie, że idę w dobrą stronę.

Niestety, przedłużająca się zima nieco wybiła nas z rytmu i w tym okresie pojawiła się pierwsza niemiła sytuacja. Zarząd postanowił zawiesić dwóch zawodników, ale moja prośba i namówienie kolegów, aby wstawili się za nimi, spowodowała zawieszenie kary. Myslałem, że to jeszcze bardziej nas zbliży. Po okresie przygotowawczym zdecydowalem się na skład: Gadawski, Kolanowski, (Kordos), Krzemiński, Kula, A. Charyga (Kumor), Dytkowski, (R. Charyga), Kosela, Dramé, Krupa (Śliski), Berrada (Korczak), Francuz. W rywalizacji R. Charyga kontra J. Dytkowski – wygrał ten drugi, ponieważ Rafał na 72 treningi w tym okresie był na zaledwie 27 (mogę to udowodnić). Poza tym mam taką zasadę, że gdy dwaj zawodnicy prezentują zbliżony poziom to stawiam na młodszego.

Po dwóch porażkach zespól się sprężył i wygraliśmy PIĘĆ meczów z rzędu, mimo że w drugiej kolejce kontuzji doznał M. Krzemiński. Wydawało mi się, że może być jeszcze lepiej – lepsza atmosfera itd. Niestety przyszedł tydzień przed meczem z Łagowem. Najpierw R. Charyga przekazał przez kolegów, że ma kontuzję, wcześniej odniósł ją K. Kosela, S. Krupa i M. Berrada, do tego doszła jeszcze kontuzja N. Kuli oraz nieobecność A. Charygi i J. Kordosa i na mecz pojechaliśmy gołą „11”.

Ze względu na to , że drużyna rezerw i juniorów rozgrywała jeszcze swoje mecze, byłem zmuszony dobrać 2 wolnych zawodników ponieważ groziła nam dekompletacja składu (w Łągowie kontuzji doznali jeszcze Korczak, Kosela i Dytkowski). Byliśmy z nimi umówieni, że jeśli będzie potrzeba, to grają, jeśli nie, to nie będą grać. I tu zaczęła się nagonka na mnie i na Zarząd; uważam, że niesprawiedliwa, bo gdy mogli grać już młodzi to zrezygnowaliśmy z Kisielewskiego i Berrady.

Teraz o rzekomym konflikcie z braćmi Charygami i S. Krupą. O Rafale już napisałem, że nie mógł liczyć na grę w pierwszej „11”, ale mimo wszystko dałem mu szansę w pierwszym meczu. Jak to wyglądało – wszyscy widzieli. Dostawał szansę z ławki i gdy byłem bliski wstawienia go do „11”, przez kolegów poinformował mnie, że ma kontuzję i tyle się z nim widziałem.

Brat Arek zrobił na mnie dobre wrażenie, ambitny, chętny do pracy mimo kłopotów z nogą. Przed meczem z Łągowem nie trenował i nie przyszedł na mecz. Przed następnym meczem poinformował mnie, że był chory, brał antybiotyki i że zgubił telefon i nie mógł mi wcześniej tego przekazać. W meczu z Hetmanem posadziłem go na ławkę uznając, że po kuracji antybiotykowej może grać najwyżej 30 minut. Gdy w 28 minucie meczu kontuzji doznał W. Francuz wpuściłem go na boisko i w 88 minucie uznałem przegrywając 2–3, że wpuszczę ofensywnego zawodnika, żeby grając na „aferę” coś jeszcze ugrać. Padło na Arka, który był najniższy na boisku. Po dokonaniu zmiany Arek rzucił do mnie „co to za zmiana powrotna?” na co ja „a co, nie wolno mi Ciebie zmienić?” i tyle było dyskusji, nie pojawił się więcej.

S. Krupa od początku był do mnie uprzedzony, ponieważ nie mógł mi wybaczyć, że zrezygnowałem z niego gdy grał w Kazimierzy Wielkiej i zarabiał piękne pieniądze. Ja nie miałem żadnych zastrzeżeń co do umiejętności i charakteru Bastka, ale ponieważ ja dojeżdżałem z Krakowa uznaliśmy, że pozyskamy zawodników z Krakowa, aby tym samym zmniejszyć koszty dojazdów, dlatego zrezygnowaliśmy z zawodników dojeżdżających od strony Buska.

Bastek całą zimę trenowal z zadawnioną kontuzją kolana, gdybym go nie lubił to nie mianowałbym go Kapitanem Drużyny. Niestety sam prosił o zmiany albo o niewstawianie go do składu, bo nie jest jeszcze gotowy. Uznaliśmy, że powie mi gdy będzie gotowy. Stało się to przed meczem z Orlętami. Bastek grał słabo, ale uznałem, żeby grał dalej bo miał przerwę w grze i musi się ograć. W 65. minucie sam poprosił o zmianę (wynik 0–1) ze względu na kontuzję (wygraliśmy 2–1) Podziękowałem mu za grę i tyle go widziałem.

Żadnemu zawodnikowi nie ubliżyłem, nikogo nie oszukałem, każdemu dałem szansę. Ja nie kłamię i nie mam oporów do rozmowy z nimi przy świadkach. Dlaczego nie chcą? Proszę ich zapytać.

Siłą rzeczy przyszły gorsze wyniki, ale sama gra nie była wcale taka zła. Dochodzą mnie słuchy, że nikt nie może się ze mną dogadać. Mam swoje zasady i ich przestrzegam – nieważne o kogo chodzi. Mam swoje zdanie, nie jestem marionetką. Zdaję sobie sprawę, że ludzie tacy, jak ja, są nietolerowani, zwłaszcza przez tych, którzy mało mnie znają. Angażuję się w pracę całym sercem i niech nikogo nie interesuje w ilu klubach pracuję. Byłem na każdym treningu i meczu.

Teraz o obecnej sytuacji. Gdy nastąpiła zmiana prezesa, my trenowaliśmy solidnie od tygodnia. Trenowali wszyscy i to ciężko. Zapytałem nowego Prezesa jaka jest moja sytuacja, czy mam sobie szukać innego klubu. Dostalem odpowiedź, że mam nadal prowadzić zajęcia. Więc je prowadzę. Teraz ma miejsce jakaś dziwna nagonka na mnie oraz na byłego i obecnego Prezesa. Ja swojej przygody z trenerką nie muszę się wstydzić, w każdym z 15 klubów poprawiałem wyniki drużyny. Takiej sytuacji jak w Busku nie spotkałem nigdzie. To nie ja jestem „solą w oku” — to Wy mieszkańcy Buska musicie coś ze sobą zrobić. Ja mogę odejść, ale w obecnej chwili nie mam już możliwości zatrudnienia w innym klubie dlatego zaproponowałem moją rezygnację zrzekając się z 1,5 miesięcznych poborów (takie zasady obowiązują zarówno piłkarzy jak i trenerów) i jeśli ma to uzdrowić sytuację w klubie – odejdę, ale myślę, że nie tędy droga. W kadrze jest około 18 zawodników, a w meczu może grać 11 i zawsze ktoś będzie się czuł pokrzywdzony. A tak wyobrażałem sobie skład w obecnym sezonie Gadawski – Kolanowski, Kula, Krzemiński — Kordos, Kosela Śliski, Bandura — Kumor, Francuz (ew. Korczak gdyby Wiesiek zrezygnował). Skład myślę, że przyzwoity.

Na koniec jeszcze dodam, mam szacunek do poprzedniego Zarządu, oni mnie przestrzegali, wiedzieli, że trzeba uzdrowić klub, a ja nie sądziłem, że jest aż tak źle. Jenak muszę przyznać Im rację. Mam tylko żal, że zabrakło Im cierpliwości, bo czegoś dobrego nie jest się w stanie szybko zbudować. Obecnego Prezesa znam bardzo mało i nie będę się wypowiadać, ale życzę Mu jak najlepiej.