Jutro, po blisko czterech miesiącach posuchy, wraca to, na co wszyscy czekaliśmy – rozgrywki ligowe. Na początek sprawdzą nas nasi starzy znajomi – Wisła Sandomierz.

Wiślacy, to o czym zapewne każdy dobrze wie, lider III ligi małopolsko-świętokrzyskiej. Podopieczni Tadeusza Krawca zaliczyli kapitalną jesień, w której wygrali aż trzynaście z siedemnastu ligowych potyczek, a także podobnie jak pomarańczowo-czarni dalej pozostają w grze o Okręgowy Puchar Polski. Przed sezonem w Sandomierzu zakładano znalezienie się w czołówce, trener Krawiec mówił o podium jako celu na nadchodzącą rundę, z niewielką stratą do czołówki, jednak chyba nawet on sam nie spodziewał się, że będzie aż tak dobrze. Z drugiej strony wiadomo, że zdecydowanie łatwiej jest wejść na szczyt niż się na nim utrzymać i Wisła będzie musiała się ostro napocić, by pozostać na najwyższym stopniu podium. Wszyscy zrobią, co tylko będą mogli, by wcielić w życie zasadę „bij mistrza”, a, że apetyt rośnie w miarę jedzenia, to i oczekiwania względem zespołu z Sandomierza będą proporcjonalnie większe.

Jednak czy Wisłę tak naprawdę stać na odparcie ataku ze strony ligowego peletonu? Biorąc pod uwagę zmiany kadrowe, jakie zaszły w tej drużynie w przerwie zimowej, może być o to ciężko. Przede wszystkim odeszła trójka absolutnie kluczowych piłkarzy – najlepszy strzelec – Adrian Gębalski (15 bramek w lidze), człowiek od „czarnej roboty” – Mariusz Kukiełka (6 bramek) oraz najlepszy skrzydłowy – Damian Nogaj (6 bramek). Ten pierwszy zdążył już trafić dla Puszczy Niepołomice w ligowym starciu ze Stalą Mielec, Kukiełka powrócił do Siarki, której jest wychowankiem, natomiast Nogaj trafił na Świętokrzyską. Oprócz nich odeszli jeszcze Grzegorz Rzeszutek, Grzegorz Zimoląg oraz Jacek Rożek, jednak w rundzie jesiennej ta trójka rozegrała łącznie… 89 minut w rozgrywkach ligowych. Nic więc dziwnego, że zasilili zespoły z IV ligi i klasy okręgowej. W zamian przyszła piątka nowych zawodników – pomocnik Arkadiusz Kosno z MKS KSZO-Junior, a ponadto: obrońca Mateusz Podstolak (ze Stali Mielec), a także pomocnicy: Bartosz Szepeta (z Górnika Wałbrzych), Kacper Rak (z Kotwicy Kołobrzeg) oraz Kamil Oślizło (z Wisłoki Dębica). Szczególnie Szepeta i Podstolak powinni być wyróżniającymi się zawodnikami naszej ligi. Ten pierwszy przez ostatnie półtorej sezonu rozegrał w barwach mieleckiego zespołu 42 spotkania, będąc jego podstawowym zawodnikiem. W tym samym czasie Szepeta z kolei rozegrał 46 spotkań w barwach Górnika Wałbrzych, a także Ostrovii Ostrów Wielkopolski, kiedy ta rywalizowała jeszcze w II lidze. Jednak, w przypadku 32-letniego pomocnika, jesteśmy nieco bardziej sceptyczni, gdyż Wisła to dla niego już siedemnasty klub w jego dotychczasowej przygodzie z piłką. Z czegoś musi to wynikać, mówiąc kolokwialnie ten piłkarz musi mieć jakiś „defekt”, bo inaczej Szepeta nie zmieniałby swojego miejsca pracy średnio częściej niż co rok. Jeśli natomiast chodzi o Oślizłę, to przez ostatnie pół roku był podstawowym zawodnikiem Wisłoki, która co prawda też występuje w III lidze, jednak znajduje się obecnie w strefie spadkowej grupy lubelsko-podkarpackiej. Rzuca się w oczy aż 6 żółtych i 1 czerwona kartka tego pomocnika. Natomiast Kosno i Rak będą zaś raczej jedynie uzupełnieniami składu, ewentualnie zwiększą rywalizację na pozycjach młodzieżowców. Szczególnie osłabiona została więc siła ofensywna, bo jednak pozyskanym zawodnikom ciężko będzie zastąpić Nogaja i Gębalskiego.

W przypadku pomarańczowo-czarnych bilans zimowych ruchów kadrowych prezentuje się lepiej, przede wszystkim z tego względu, że żaden z kluczowych piłkarzy nie opuścił Ostrowca. Mąka, Stachurski, Kapsa, Zacharski czy Dziadowicz pozostali przy Świętokrzyskiej i z tego ostrowieccy kibice powinni być najbardziej zadowoleni. Michał Hołody i Konrad Skwarliński, którzy zasilili odpowiednio: Wisłę Annopol oraz Kamienną Brody, zdecydowanie więcej czasu spędzili w barwach grających w klasie okręgowej rezerw niż pierwszego zespołu. Tak naprawdę największym osłabieniem wydaje się być Arkadiusz Czerwiński, który rundę wiosenną ma z głowy z powodu zerwania więzadeł krzyżowych. Natomiast wspomniany już wcześniej Nogaj, a także Karol Barański, który dodatkowo do końca sezonu pozostaje młodzieżowcem, powinni być istotnymi wzmocnieniami, zawodnikami, którzy dadzą zespołowi jakość i jeszcze bardziej zwiększą rywalizację w zespole. Wójtowicz, choć w sparingach nie rzucał na kolana, w Łysicy był przez rundę jesienną podstawowym zawodnikiem, a Gajos, który w Granacie grał „ogony”, też pokazał, że może być czymś więcej niż tylko uzupełnieniem kadry. Ponadto, do pełnej dyspozycji wrócił także Radosław Mikołajek, który w ostatnim sparingu z Siarką zdobył dwie bramki, wysyłając jasny sygnał, że po kontuzji nie ma już śladu.

Czego więc można się spodziewać po podopiecznych Rafała Lasockiego? I czego należałoby od nich oczekiwać, wymagać? Serce mówi: walki o lidera, rozum jednak nie do końca się z tym zgadza. Naszemu zespołowi potrzebna jest przede wszystkim stabilizacja, zadomowienie się w ligowej czołówce na dłużej, szczególnie, że już od przyszłego sezonu brak możliwości organizowania imprez masowych – miejmy taką nadzieję – pozostanie tylko przykrym wspomnieniem. Granat trzeci sezon gra w ligowej czołówce, Soła drugi, Wisła tanio skóry nie sprzeda, a pozostaje jeszcze przecież naszpikowany gwiazdami Poroniec, który na wiosnę rozegra aż jedenaście spotkań u siebie. Dysponujemy zbliżoną kadrą, co wyżej wymienione zespoły, jednak pozycja lidera, do której tracimy dziewięć punktów, wydaje się być poza naszym zasięgiem. Nie mówiąc już o tym, że na ewentualny awans nie jesteśmy po prostu na ten moment gotowi. Bo przecież nie o to chodzi, żeby wejść, spaść z hukiem, a następnie mozolnie wygrzebywać się z długów. Krok po kroku musimy umacniać swoją pozycję i poprawić wynik z 2014 roku, w którym w 33 rozegranych meczach (nie licząc walkoweru z wycofanym Przebojem Wolbrom) zdobyliśmy 56 punktów. Dla porównania, Wisła zdobyła piętnaście „oczek” więcej, Soła siedemnaście, a Granat dziewiętnaście. W tym roku wypadałoby więc zniwelować różnicę i na dobre doskoczyć do wyżej wymienionego tercetu.

Scenariusz na mecz z Wisłą? Poza jednostronnym widowiskiem można się spodziewać w zasadzie wszystkiego, jak to w derbach. Możemy być świadkami piłkarskich szachów (czy, jak kto woli, „typowego meczu walki”), albo – podobnie jak w trzech ostatnich ligowych starciach na linii Ostrowiec-Sandomierz mecz – może „otworzyć” szybko zdobyta bramka jednej z drużyn, tudzież czerwona kartka. Wisła, która o mało co nie przegrała na zakończenie jesieni w Tarnowie, może zacząć nieco ostrożniej, dając pomarańczowo-czarnym się wyszumieć. Sami zobaczymy, bo wyniki sparingów to raczej kiepski punkt odniesienia i nie ma co ich przywoływać, bo jutro przestaną mieć jakiekolwiek znaczenie. Rywalizacja zaczyna się od początku i wszelkie niedociągnięcia, słabe strony, ale także atuty będą widoczne. Nie będzie miejsca na eksperymenty czy słabszą dyspozycję. Liga powie: sprawdzam i przekonamy się jak obaj trenerzy wykorzystali okres od połowy listopada ubiegłego roku. Jakie schematy taktyczne zdołali wypracować, a co wymaga jeszcze poprawy.

Głęboką ulgę odczują ci, którzy nie mogli doczekać się końca tzw. „sezonu ogórkowego”, bo choć sparingi są pożytecznym materiałem dla trenerów, to jednak to zupełnie nie to samo, co liga. Także, a raczej przede wszystkim pod względem atmosfery. Wielu nie może się doczekać zdzierania gardeł dla swoich ulubieńców, spotkania na Ś11 osób z piłkarskiego środowiska, unoszącego się gdzieś w powietrzu pierwiastka emocji, radości ze strzelonej bramki czy efektownej akcji, wkurwienia po niekorzystnej decyzji sędziego czy zmarnowanej dogodnej sytuacji. Wielu z nas odczuwa dreszczyk emocji, związany z oczekiwaniem na piłkarskie widowisko, chodzi pobudzonych niczym po wypiciu paru energetyków i powtarza sobie w myślach „Liga, liga, liga…”. I nie może tego zmienić fakt, że – tak jak w każdej rundzie – będą też i takie spotkania, o których pewnie zapomni się jeszcze tego samego dnia, kompletnie bez historii. Każdy czeka na ligę. A liga powie: sprawdzam….

W jutrzejszym spotkaniu nie zagra Jakub Kapsa, który w ostatnim spotkaniu rundy jesiennej przeciwko Partyzantowi Radoszyce otrzymał swoją czwartą żółtą kartkę. Trzy napomnienia mają na swoim koncie Klaudiusz Łatkowski, Mateusz Mąka oraz Paweł Czajkowski, co oznacza, że będą musieli się mieć na baczności przed spotkaniem z Granatem.

Początek spotkania jutro o godzinie 15 na Stadionie Miejskim przy ulicy Świętokrzyskiej 11.